Join for FREE | Take the Tour Lost Password?
[x]

deviantART

 

...

Sat Jul 5, 2008, 12:41 PM
kailan ang maturity?
tulad ng dati, naramdaman ko ulet na parang umulit, at paulit-ulit, ang pagbalik ng mga panahong uhugin pa ako. parang hindi nagbabago. o baka naman, paulit-ulit din kasi ang pagdating ng mga bagong bagay na dumadating kaya naman lagit-lagi parin ang pag-a-adjust. parang sanggol na bagong panganak. sa biglang paglamig ng paligid nya, pilit syang makikibagay sa bagong paligid na kabibilangan nya...

incomplete parin ang kas1 at philo10 ko...

  • Mood: Unheard
  • Listening to: bjork paden
  • Reading: datas on economic crisis
  • Playing: ...kani-kanina lang, ilong ko.
  • Eating: ..wala
  • Drinking: ...tubeg sa gripo.

idol!

Thu May 15, 2008, 5:04 AM
saludo ako sa mga artista sa likod ng mga obra sa mga kading-dingan ng sangka-YUPIan..

nitong mga unang buwan ko sa UP ay inusisa ko kaagad ang mga interesanteng elemento ng kabalaghan na ito. bago ko pa man asikasuhin ang mga credentials at kung anu-ano pa mang may kinalaman sa pagaaral eh inuna ko ang mas makabuluhan layunin ko na ito...ang hanapin ang mga tao sa likod ng mga grafitti na ito.

oo ngat ang ibang mga pink na mabalahibo sa may AS ay pininturahan at sadyang hindi na makikita pero nagpatuloy parin akong magtanong-tanong.

tu meyk tings syort, nalaman ko naman kung sino-sino sila at chong! panalo lang talaga!
yeah! na-akomplis ko naman ang task na ito bago ako mag second year! kahit na ba may dalawa akong incomplete na subjects, wala akong maramdamang pagkabagabag...
nahanap ko na din ang mga idol!

kaya sa mga incoming freshies sa YUPI na tinamaan din ng curiosity sa sintido, hah! okey yan!

  • Mood: Unheard
  • Listening to: i miss you ni bjork
  • Reading: (reviewer para sa test na kulang ko)
  • Eating: improvised leche-plan
  • Drinking: gatas

yeah! totoo nga!

Sun May 4, 2008, 3:09 AM
panalo! humahagupet at sobrang malagket!
tangina, babae pala talaga ako! totoo nga! alam ko na ang ibigsabihen! haha!
"to speculate is to evolve into a pond overflowing with wrigglers..."
hah-salamat kay bjork at henry miller! hah-pamatay!

"..humampas ang alon ng kaisipan, sa bungo ng yong katauhan, sabay hablot sa mahiwagang bakas na nagaabang.."

oo, eto ang iniangkop kong lyrics sa kanta namen ng banda. magagaling ang ang bandmates ko at hindi ko matatarok kung sa papaanong paraan eh nagkakaintindihan kame.. tunog ng kinalabit ng kuwerdas ng mga gitara, huni ng violin man! wala akong masabe..

sa loob at labas alam kong anumang oras sasaniban lang talaga nila ako!
anumang oras sasaniban nila ako
anumang oras
sasaniban nila ako..........

"who would have known, that a boy like him possed a magical sensitivity would approach a girl like me...."

yan ang paulit ulit kong naririnig sakanya, naniniwala naman ako..
at oo, balang araw aaminin ko sakanya kaya humanda na siya!

  • Mood: Unheard
  • Listening to: cocoon ni bjork
  • Reading: communist manifesto (ulet)

wheew..

Mon Mar 31, 2008, 9:26 PM
hmmmmm.....

sa tingin ko hindi ko dapat pinopost to eh. dapat sinasarili ko nalang.. pano ba... sige, ganito.. sa hirap ng buhay ngayon may lulugaran parin pala ang imposible. minsan kase nao-over speculate natin ang mga bagay. tipo ng ".....baka kasi ganito" o kaya "....baka kasi ganyan." diba? kasi perspective lang natin yung nakakapagbigay satin ng datus. wala tayong alam sa perspective nung ibang tao. yun, nakakapraning yung ganon. lalo na pag may gusto kang sabihin (at nabubulok ka na ng apat na buwan). sasabihin mo sa sarili mo na "huwag mong kalibitin yung gatilyo at sasablay ka lang!" imbis na "tangina chong! kalabit mo na habang nasa harap mo pa yung target, sige ka bukas wala na yan." oo, para akong skitso, saykotik, paranoyd. kinakausap ko ang sarili ko. inuubos ang oras sa kakasuri. inuubos ko ang oras sa kakaplano. inuubos ko ang oras ko sa pagaalala (well, hindi ko yun gawain date). parang naghihintay ako sa isang dinamita na may sindi tapos kahit sobrang ikli na nung mitsa eh nagiisip parin ako kung pano ako tatakbo papalayo samantalang madali lang naman tumakbo. haaaaaay. takte. pakshet. uhummmmmmmm.

hmmmmmm...ano ba, okey ganito..

sobrang hindi mo akalian. ilang ulet ka na kaseng nanaginip tapos sa bandang hule sadyang magigising ka kase ganun talaga manukso ang reyalidad diba? sobrnag totoo sa umpisa ng mga panaginip, para kang nanonood ng matrix, tapos sa ending dun mo malalaman na niloloko at nakikipagutuan ka lang sa sarili mo kasi ikaw lang din naman ang gumagawa nun diba? ikaw ang direktor ng sarili mong panaginip. sa totoo lang ikaw din sa cinematography, effects, casting(syempre leading role yung kinahuhumalingan mo), producer, lighting at lahat na! syempre yung kalidad nung panaginip mo eh depende kung gaano ka kagaling...magpantasya. oo, pantasya. eto ang kadalasang last resort. puta. nakakdire pero lahat taoy dadaan talaga dito. hindi to napipigilan. kase sa oras na ipikit mo yung mata mo, eentra na ang kontra bida. sa super villain pantasya.

pero hindi natin alam kung anong iniisip ng ibang tao talaga.

kahapon. asteeeg. may malupet na humahagupet na nangyare, pamatay lang talaga. ewan ko, hindi naman ako nagnonobena at hindi ako nagpapasyon pera biniyayaan ako (hindi ako kristyano pero naniniwala naman ako sa diyos).

hindi ko na alam kung papaano pang sasabihin eh.. ah oo, ganito...

basta ang alam ko patay na si super villain pantasya at hindi ako natuloy maging pro-gma! wheew..



ay oo nga pala.. PAKYU GLORIA!

  • Listening to: ugong ng electricfan
  • Reading: tropic of capricorn
  • Eating: mustard
  • Drinking: guyabano juice

si henry miller

Sun Mar 30, 2008, 7:56 AM
".....i had a bird's eye view on the whole of american society. it was like a page out of the telephone book. alphabetically, nomerically statistically, it made sense. but when you looked at it up close, when you examined the pages seperately, or the parts seperately, when you examined one lone individual and what constituted him, examined the air he breathed, the life he led, the chances he risked, you see something foul and degrading, so low, so miserable,so utterly hopeless and senseless, that it was worse than looking in a volcano. you could see the whole american life-economically, politically, morally, spiritually, artistically, statistically, pathologically. it looked like a grnad chancre on a worn-out cock. it looked worse than that, really, because you could'nt even see anything resembling a cock anymore. maybe in the past this thing had life, did produce something, did give atleast a moment's pleasure, a moment's thrill. but looking at it from where i sat it looked rottener than the wormiest cheese. the wonder was that the stench of it didnt carry'em off...i'm using the past tense all the time but of course its the same now, maybe even a bit worse. atleast now we're getting it full stink."

mula sa libro ni henry miller na "tropic of capricorn" page 19.

panalo....

  • Listening to: tawa ng ate ko
  • Reading: tropic of capricorn
  • Watching: laughing baby
  • Eating: balot
  • Drinking: ganun paden..(alcohol)

Journal History

Site Map